Er bestaan in de kunstgeschiedenis momenten waarop kunstenaars totaal bevlogen aan het werk zijn en hun beste, of meest bijzondere werken maken. Kunstwerken, die inslaan als een bom. Vaak is een reis of een verblijf elders de aanleiding waardoor kunstenaars zo aan de slag gaan en hun ontwikkeling een boost krijgt. In het voorjaar van 1914 maakt een groepje Nederlandse kunstenaars een bijzondere reis: Leo Gestel en zijn collega’s Else Berg en Mommie Schwarz reizen voor ruim vier maanden naar het Spaanse eiland Mallorca, met aansluitend nog een bezoek aan het Spaanse vasteland. Vooral Gestel schildert als een bezetene op Mallorca en bereikt er met zijn ritmisch opgebouwde, kubistische schilderijen een hoogtepunt in zijn oeuvre. Een van zijn latere pleitbezorgers, kunsthistorica Aleid Loosjes -Terpstra omschreef dit werk in 1959 als een soort ’lyrische abstractie’ avant la lettre. Ze prees Gestels vergaande vorm- en kleurexperimenten, waarmee de schilder in haar ogen een grote hoogte bereikte. Ook daarna is zijn de Mallorcawerken van Gestel vele malen bezongen, maar nog nooit afzonderlijk in een tentoonstelling en boek belicht. Dat is nu voor het eerst gedaan, met gericht onderzoek en verbluffend resultaat.