Bijna ieder mens houdt van vogels; misschien zijn we zelfs wel jaloers op dit gevederde wezen. Om met zoveel gemak door de lucht te kunnen suizen zou het stressniveau van onze levens een stuk doen dalen. Vanuit het vogelperspectief zouden we met perfecte afstand naar aardse zaken kunnen kijken, waarbij alledaagse beslommeringen prettige, marginale proporties aannemen. In vroegere tijden lazen vogelwichelaars  voor de leiders van het land de actuele vlucht van vogels zodat zij een juiste beslissing konden nemen. Tegenwoordig lijken we geen wichelaars meer nodig te hebben. Maar de vogel blijft onze bondgenoot, zijn gefluit is als een tikje op onze ziel.

Een tentoonstelling met werk van Lucebert, Lisa Couwenbergh, Daan van Golden tot en met Emo Verkerk en David Jablonowski, naast oude tekeningen en gravures over de relatie tussen de mens en zijn vriend met veren.